.........มีคนบอกผมว่าหากต้องการอยากจะเห็น 'ผี' ก็ให้โก้งโค้ง แล้วมองลอดหว่างขา เวลาเดินผ่านเมรุเผาศพ รับรองจะเห็นผีสมดั่งปรารถนา !!!
.........ตอนนั้นผมรู้สึกครึ่งแบบลูกครึ่ง คือ 50-50 ใจหนึ่งก็อยากจะเจอผี แต่อีกใจหนึ่งก็กลัวผี ตั้งท่าจะมองลอดหว่างขา แต่จนแล้วจนรอดใจมันก็ยังไม่กล้าสักที เลยไม่รู้ความจริงว่า ไอ้เจ้าทฤษฎีที่ว่านี้ มันมีความขลังใช้ได้จริงหรือเปล่า?
'อย่าเชียวนะ จะเล่นกับอะไรก็เล่นไปเหอะ แต่อย่าไปเล่นกับผีเป็นอันขาด มันเอาเอ็งถึงตายจริงๆ ด้วย'
คุณลุงซึ่งมีความเชี่ยวชาญ เรื่องไสยศาสตร์รีบปรามเสียงหลง เมื่อผมถามแกว่าอยากจะเห็นผี ต้องมองลอดหว่างขาใช่หรือไม่?
'การที่คนเราที่จะเห็นผี ไม่มีความจำเป็นจะต้องลงทุน แสดงท่าทางพิสดารอย่างนั้นหรอก เพราะเวลาคนเราจะเห็นผี มันก็เห็นของมันเองนั่นแหละ หากไปทำแบบนั้น มันเหมือนว่าไปท้าทายหรืออยากลองดีกับเขา เป็นสิ่งไม่สมควร อย่าล้อเล่นกับความตาย'
'อะไรกันลุง เรื่องแค่นี้ถึงกับต้องเอาชีวิตกันเชียวรึ มันจะโหดไปหน่อยละมั้ง'
ผมพูดแบบพยายามให้มันขำ
'เอ็งต้องพยายามแยกแยะให้ออก เราอาจจะล้อเล่นกับคนได้ เพราะเราต่างก็เป็นคนด้วยกัน พูดภาษาเดียวกัน แต่ผีมันไม่ใช่คน อยู่กันคนละภพ ละคนชาติ เรื่องเล็กน้องของคนแต่กับผีมันไม่ใช่'
.........ลุงผมจึงได้ยกตัวอย่าง ซึ่งเป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดกับป้า (เมียของแก) ให้ผมฟัง
'ป้าของเอ็งเคยถูกผีหลอกจนแทบเอาชีวิตไม่รอด เพราะไปเอาตู้เก่าๆ ของญาติคนหนึ่งเข้ามาในบ้าน ญาติคนนี้เป็นพี่สาว และเป็นคนหวงของ เรียกว่างกอย่างสุดๆ ตอนที่มีชีวิตอยู่ ใครอย่าได้มาหยิบของที่บ้านไปเป็นอันขาด แกจะต้องตามทวงถึงที่ ไม่มีใครกล้ายุ่งกับของๆ แกหรอก แกตายเพราะถูกไฟฟ้าดูด วันนั้นฝนตกหนัก แกลุกขึ้นไปรองน้ำฝน เผอิญมือไปจับถูกสังกะสี ซึ่งมีสายไฟเก่าๆ พาดอยู่ ไฟมันจึงรั่ว กว่าพวกลูกๆ ของแกจะมาเจอ แกก็เสียชีวิตไปหลายชั่วโมงแล้ว ศพของแกตั้งในบ้าน ไม่ได้เอาไปไว้ที่วัด'
'เอาศพคนตายไว้ในบ้านได้ด้วยหรือครับ?'
'ได้ซิ เพราะคนตายเป็นเจ้าของบ้าน และตายในบ้าน คนเขาไม่ถือหรอก แต่มันมองไม่ดี เป็นภาพน่ากลัว คนทั่วไปจึงไม่นิยมเอาศพคนตายเข้ามาในบ้าน'
'แล้วทำไมป้าจึงถูกผีหลอกล่ะครับ?'
'ตอนที่จะเผาศพ พวกลูกๆ ของแกลงความเห็นกันว่า ของใช้ต่างๆ จะไม่เก็บไว้ในบ้าน พวกตู้ เตียง เก้าอี้ ทั้งหมดจะเอาไปถวายวัด บางส่วนก็จะเผาไปพร้อมกับศพ ป้าของเอ็งเกิดนึกอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ ไปบอกกับพวกลูกๆ ของพี่สาวแกว่า ขอตู้ใบนั้นได้มั้ย เสียดาย ตู้ยังใหม่อยู่เลย'
'แล้วพวกลูกให้ป้าหรือเปล่า?'
'ให้ซิ จะไม่ให้ได้อย่างไร ในเมื่อไปขอเขาซึ่งๆ หน้าอย่างนั้น พอขนเข้ามาไว้ในบ้านแค่คืนแรกก็ได้เรื่องทันที'
'เกิดอะไรขึ้นครับ?'
'มีความรู้สึกเหมือนเสาเรือนจะพัง มันคล้ายถูกคนเขย่า ป้ารีบวิ่งออกมาจากห้อง ลุงได้ยินเสียงป้าร้องกรี๊ด ลุงเองก็ตกใจคิดว่าเจอขโมยหรือเป็นอะไรไป ที่ไหนได้ เห็นป้ายืนขาสั่นผับๆ แล้วก็ล้มลงหมดสติไปเลย พอฟื้นขึ้นมา ป้ารีบบอกให้เอาตู้ใบนั้นไปถวายวัด ลุงถามว่าเกิดอะไรขึ้น ป้าอึกอักอยู่พักหนึ่ง แล้วจึงเล่าให้ฟังว่า เมื่อคืนนี้พอออกมาจากห้อง ก็เห็นพี่สาวยืนจังก้าอยู่ตรงหน้า แล้วพี่สาวก็ชี้ไปที่ตู้ใบนั้น ป้าได้ยินพี่สาวพูดอย่างชัดเจนว่า เอาตู้ของกูไปคืนเดี๋ยวนี้ ลุงจึงรีบขนตู้ใบนั้นไปถวายวัด แล้วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พวกลูกๆ ของแกฟัง'
'พวกลูกๆ ว่าอย่างไรบ้างครับ?'
'ไม่มีใครเชื่อสักคน เขาหาว่าป้าตาฝาด ลุงขี้เกียจอธิบายก็เลยกลับบ้าน จำไว้เลยนะว่า บางเรื่องเราทำกับคนด้วยกันได้ แต่จะต้องไม่ไปทำกับผี'
เรื่องราวทำนองเดียวกันนี้ มันได้เกิดขึ้นกับคุณนพพร สุขสมศักดิ์ ชาวบ้าน อ.บางไทร จ.พระนครศรีอยุธยา คุณสมศักดิ์เล่าให้ทีมงานฟังว่า เมื่อไม่นานมานี้ เขาได้ถูก 'ผี' หลอก !!!
'ตอนนั้นมันเป็นเวลาราวๆ เที่ยงคืนเห็นจะได้ ผมกลับมาจากบ้านของพี่ชาย ปกติแล้วผมจะเดินไปตามถนนใหญ่ แต่คืนนั้นมันดึกมากแล้ว ผมจึงเดินเข้าทางลัด ซึ่งต้องผ่านวัด…(ต้องขออภัยไม่สามารถเอ่ยชื่อวัดได้) ปกติผมเป็นคนไม่กลัวผี และไม่เชื่อว่าผีจะมีในโลกนี้'
'แสดงว่าคืนนั้นคุณนพพรได้กับเหตุการณ์บางอย่าง?'
คุณสมพรนิ่งไปครู่หนึ่ง
'ครับ เราจะเรียกว่าเหตุการณ์บางอย่างก็ได้ หรือจะเรียกว่าผมถูกผีหลอกก็ได้ แต่หลวงพ่อท่านบอกว่า อย่าไปเรียกว่าถูกผีหลอก เขาไม่ได้มีเจตนามาหลอกหลอนเราหรอก'
'คืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นครับ?'
'ตอนที่ผมเดินผ่านกุฎิหลังหนึ่ง ผมเห็นมีคนแก่ๆ ยืนอยู่ที่หน้าต่าง ก็ยังอดแปลกใจไม่ได้ ดึกดื่นออกขนาดนั้น เขาขึ้นไปบนกุฎิพระทำไม ตอนนั้นหมาที่วัดหอนกันเกรียว ทำเอาผมถึงขนลุกซู่เลย คิดในใจ ไม่น่าผ่านมาทางนี้'
'มันเป็นเวลากลางคืน ทำไมจึงได้มองเห็น?'
'คืนนั้นพระจันทร์เต็มดวง เป็นวันพระขึ้น 15 ค่ำ ปกติแล้วคนโบราณเขาถือ วันพระใหญ่ วันพระขึ้น 15 ค่ำ อย่าได้เดินผ่านวัดตอนกลางคืนเป็นอันขาด'
'เขาบอกเหตุผลหรือเปล่าว่าทำไมถึงห้าม?'
'มันเป็นความเชื่อ พวกเขาเชื่อว่าคืนไหนตรงกับวันพระใหญ่ หรือวันพระที่พระจันทร์เต็มดวง ประตูนรกภูมิจะเปิดออก เพื่อปล่อยให้ดวงวิญญาณทั้งหลาย ออกมาจากขุมนรก เพื่อรับส่วนบุญผู้ที่อุทิศส่วนกุศลส่งมาให้ จังหวะเวลานี้คนเรามีโอกาสเจอผีได้มากที่สุด'
คุณนพพรเก็บความข้องใจเอาไว้จนถึงรุ่งเช้า 
'ผมรีบมาที่วัด แล้วถามเณรที่อยู่ในกุฎิหลังนั้นว่า เมื่อคืนนี้เห็นมีคนแก่ๆ ยืนอยู่ที่หน้าต่าง เณรตอบว่าไม่มีใคร ในกุฏิพระห้ามคนนอกเข้าตอนกลางคืนอยู่แล้ว เณรบอกว่าผมตาฟาดไปแล้ว แต่ผมยืนยันว่าผมเห็นจริงๆ'
.........ด้วยความอยากต้องการอยากที่จะค้นหาความจริง คืนต่อมาคุณนพพรจึงได้ยอมลงทุนมาที่วัดอีกครั้ง ซึ่งคุณนพพรก็ได้เห็นคนแก่คนเดิมยืนอยู่ที่หน้าต่างอีกเช่นกัน
'วันรุ่งขึ้นผมก็ไปถามเณร แต่เณรก็ปฏิเสธบอกว่าไม่มีใคร ผมก็เลยไปคุยกับหลวงพ่อ ท่านจึงเล่าความจริงให้ฟังว่า ผู้ชายคนแก่ๆ ที่ผมเห็น คงจะเป็นเจ้าของไม้ที่ทางวัดนำมาสร้างเป็นกุฏิพระ'
'แสดงว่ากุฏิพระหลังนั้น สร้างจากไม้ที่ชาวบ้านนำมาถวายวัด?'
'ถูกต้อง เรื่องนี้พระที่อยู่ในวัดก็รู้ดี แต่ไม่มีใครเห็นเหมือนอย่างที่ผมเห็น ผมได้รู้มาว่าบ้านหลังนั้นเจ้าของเดิมเป็นผู้ชาย อายุราวๆ 80 ปี เสียชีวิตด้วยโรคชรา พวกลูกๆ ได้ตัดสินใจรื้อบ้านทิ้ง เพื่อที่จะสร้างเป็นตึก ส่วนไม้ที่ได้จากการรื้อบ้าน ก็นำมาถวายวัด ทางวัดจึงนำไปสร้างเป็นกุฏิพระ แสดงว่าวิญญาณของแกคงจะยังไม่ยอมไปไหน เพราะหวงไม้ของแกจึงเฝ้าเอาไว้ตลอดเวลา'
'คุณนพพรคงจะถูกผีหลอก?'
'ไม่ต้องมีคำว่า 'จะ' อย่างนี้เรียกว่าถูกหลอกได้เลย ขึ้นชื่อว่าวัดซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ การที่วิญญาณจะมาปรากฏให้เราเห็น จึงเป็นเรื่องปกติ ผมเคยเห็นผีผู้หญิงแต่งชุดไทย ยืนอยู่ใต้ต้นสาละ และที่ลานข้างวัดก็เคยเจอ เป็นผีผู้ชายแต่งชุดแบบนักรบ ใส่เสื้อยันต์สีแดง สิ่งเหล่านี้ยังไม่หมดไปจากโลกของเราหรอกครับ ตราบใดที่ยังมีกลางวันและกลางคืน'